Kombinacja norweska

Posted on

Kombinacja norweska to jedna z dyscyplin Zimowych Igrzysk Olimpijskich. Jest połączeniem dwóch innych poddyscyplin narciarstwa klasycznego – skoków i biegów narciarskich. Jak można się domyślić dyscyplina ta powstała w Norwegii, a do kanonu sportów olimpijskich trafiła w 1924 roku.

Początki kombinacji norweskiej

Pierwsze zawody w kombinacji norweskiej zostały zorganizowane w Norwegii jeszcze w XIX wieku. Z założenia dyscyplina ta miała łączyć w sobie dwie inne popularne, czyli skoki i biegi narciarskie. Na początku zawodnik musiał wykonać skok na skoczni narciarskie oraz przebyć czterokilometrową trasę na nartach biegówkach. Co ciekawe – skok nie był mierzony pod względem długości, lecz oceniany pod kątem stylu.

Igrzyska

Na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich kombinacja norweska obecna jest od roku 1924. Wprowadzono ją na początku w wersji indywidualnej, jednak w roku 1988 do kanonu dyscyplin olimpijskich weszły również drużynowe rozgrywki w kombinacji, które opierają się na dwóch skokach i dwóch biegach narciarskich. Zawody mogą odbywać się na dużej lub normalnej skoczni. Miejsca te różnią się punktacją za skok – na dużej skoczni przyznaje się 1,5pkt za metr, z kolei na normalnej 2 pkt. Liderami kombinacji norweskiej na Igrzyskach są zdecydowanie Norwegowie, którzy w całej historii tego sportu na olimpiadzie zdobyli najwięcej medali.

Zwycięzcy

Nazwa konkurencji Zwycięzca
Normalna skocznia i bieg na 10 km Eric Frenzel – Niemcy
Duża skocznia i bieg na 10 km Jørgen Gråbak – Norwegia
Drużynowe Norwegia

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *