Łyżwiarstwo figurowe

Posted on

Sport będący jedną z konkurencji zimowych igrzysk olimpijskich. Polega na jeździe na łyżwach i wykonywaniu przy tym dodatkowych czynności, takich jak skoki, piruety, kroki, spirale czy podnoszenia. Elementy te łączone są w przemyślane sekwencje ruchów i efektowne kombinacje. Łyżwiarstwo figurowe przypomina nieco gimnastykę artystyczną, jednak w tym przypadku sportowiec musi dysponować również zdolnościami tanecznymi i poczuciem rytmu. Często łyżwiarze figurowi włączają do swojego codziennego treningu balet i klasyczną gimnastykę. Zawody mogą być rozgrywane indywidualnie, w parach lub w formacjach.

Debiut łyżwiarstwa figurowego

Łyżwiarstwo figurowe jako dyscyplina w zawodach zadebiutowała w 1871 roku w Wiedniu. W programie igrzysk olimpijskich sport ten po raz pierwszy pojawił się na Letnich Igrzyskach Olimpijskich w 1908 roku, organizowanych w Londynie. Łyżwiarstwo figurowe włączono do zimowych igrzysk olimpijskich dopiero w 1924 roku, w czasie imprezy odbywającej się w Chamonix.

Kierowaniem sprawami związanymi z łyżwiarstwem figurowym na świecie zajmuje się Międzynarodowa Unia Łyżwiarska, ISU (International Skating Union), funkcjonująca od 1892 roku. W Polsce tego typu organizacją jest Polski Związek Łyżwiarstwa Figurowego, założony w 1921 roku.

Najważniejsze kategorie wiekowe:

  • seniorzy
  • juniorzy
  • juniorzy młodsi
  • młodziki:
    klasa złota
    klasa srebrna
    klasa brązowa
    klasa wstępna

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *